3. سنگ زنی و صیقل دادن
1) سنگ زنی مکانیکی: تیتانیوم دارای واکنش پذیری شیمیایی بالا ، هدایت حرارتی کم ، ویسکوزیته بالا ، نسبت سنگ زنی مکانیکی کم ، نسبت به سنگ زنی مکانیکی کم است و به راحتی با ساینده ها واکنش نشان می دهد. ساینده های معمولی برای سنگ زنی و پولیش تیتانیوم مناسب نیستند. استفاده مناسب از رسانایی فوق العاده حرارتی ساینده های سخت ، مانند الماس ، نیترید بورم مکعب و غیره ، سرعت خطی پولیش به طور کلی 900 ~ 1800 متر بر دقیقه است ، در غیر این صورت ، سطح تیتانیوم مستعد سوختگی های سنگ زنی و ترک های خرد است.
2) سنگ زنی اولتراسونیک: از طریق عمل لرزش اولتراسونیک ، دانه های ساینده بین سر سنگ زنی و سطح مورد نظر برای صیقل و سطح صیقلی شدن آن نسبت به یکدیگر جابجا می شوند تا به هدف سنگ زنی و پولیش برسند. مزیت این است که شیارها ، پریزها و قسمتهای باریکی که توسط ابزارهای چرخشی معمولی قابل اتصال به زمین نیستند آسان تر می شوند ، اما اثر سنگ زنی ریخته گری های بزرگتر هنوز رضایت بخش نیست.
3) سنگ زنی ترکیب مکانیکی الکترولیتی: از ابزار ساینده رسانا برای اعمال الکترولیت و ولتاژ بین ابزار ساینده و سطح سنگ زنی استفاده می شود. تحت عمل ترکیبی پولیش مکانیکی و الکتروشیمیایی ، زبری سطح کاهش می یابد و براق سطح بهبود می یابد. الکترولیت 0.9NaCl ، ولتاژ 5 ولت ، و سرعت 3000rpm / min است. این روش فقط می تواند هواپیما را خرد کند و سنگ زنی براکت های پیچیده پروتز هنوز در مرحله تحقیق است.
4) سنگ زنی بشکه: از نیروی گریز از مرکز تولید شده توسط انقلاب و چرخش بشکه سنگ زنی استفاده می شود تا دندان مصنوعی در بشکه ایجاد شود و ساینده ها در اصطکاک نسبی حرکت می کنند تا ناهمواری سطح را کاهش دهند. سنگ زنی به صورت خودکار و کارآمد است اما فقط می تواند سطح زبری سطح را کاهش داده و باعث براق شدن سطح آن نشود. دقت سنگ زنی ضعیف است و می توان از آن برای خرد کردن و سنگ زنی خشن قبل از پرداخت دقیق دندان استفاده کرد.
5) پولیش شیمیایی: پولیش شیمیایی رسیدن به هدف تسطیح و صیقل دادن از طریق واکنش ردوك فلزات در محیطهای شیمیایی است. مزیت این است که پرداخت مواد شیمیایی هیچ ارتباطی با سختی فلز ، ناحیه پولیش و شکل سازه ندارد. تمام قسمتهای در تماس با مایع جلا دهنده بدون تجهیزات پیچیده خاصی جلا داده می شوند و کارکرد آن ساده است. برای صیقل دادن براکت های پروتز تیتانیوم با ساختارهای پیچیده مناسب تر است. با این وجود ، کنترل پارامترهای فنی پولیش شیمیایی دشوار است و لازم است بدون تأثیر در دقت دندان ، اثر صیقل دهنده خوبی روی دندان مصنوعی بگذارد. مایع پولیش شیمیایی تیتانیوم بهتر HF و HNO3 با توجه به نسبت معینی است. HF یک ماده کاهنده است ، که می تواند فلز تیتانیوم را حل کند و نقش تسطیح کننده ایفا کند. غلظت آن&Lt است ؛ 10٪. HNO3 به عنوان اکسیدان عمل می کند تا از انحلال بیش از حد تیتانیوم و جذب هیدروژن جلوگیری کند ، در عین حال می تواند جلوه ای درخشان ایجاد کند. محلول پرداخت پودر تیتانیوم نیاز به غلظت بالا ، درجه حرارت پایین و زمان پولیش کوتاه دارد (1 ~ 2min.).
6) پولیش الکترولیتی: همچنین به عنوان پولیش الکتروشیمیایی یا پولیش انحلال آند شناخته می شود ، به دلیل هدایت کم تیتانیوم و عملکرد اکسیداسیون بسیار قوی ، استفاده از الکترولیت های اسیدی آبی مانند HF-H3PO4 و الکترولیت های سری HF-H2SO به سختی می تواند تیتانیوم را صیقل دهد. پس از اعمال ولتاژ خارجی ، آند تیتانیوم بلافاصله اکسیده می شود و انحلال آند نمی تواند ادامه یابد. با این حال ، استفاده از الکترولیت کلرید بی آب در ولتاژ پایین ، اثر پولیش خوبی برای تیتانیوم دارد. نمونه های کوچک را می توان با آینه جلا داد ، اما برای ترمیم های پیچیده ، هنوز هم نمی توان به هدف پولیش کامل دست یافت. ممکن است شکل کاتد را تغییر داده و یک کاتد اضافه کنید روش می تواند این مشکل را حل کند ، که به مطالعه بیشتری نیاز دارد.
4- اصلاح سطح تیتانیوم
1) نیتریدینگ: استفاده از تکنیک های شیمیایی عملیات حرارتی مانند نیترید پلاسما ، آبکاری یون های چند قوس ، لانه گزینی یونی و لیزر نیترید برای تشکیل یک پوشش TiN زرد طلایی روی سطح پروتزهای تیتانیوم و در نتیجه بهبود مقاومت در برابر سایش ، مقاومت در برابر خوردگی و مقاومت خستگی تیتانیوم. با این حال ، این فناوری پیچیده است و تجهیزات گران قیمت هستند. دستیابی به عملی بالینی برای اصلاح سطح پروتزهای تیتانیوم کار دشواری است.
2) آنودایز کردن: فناوری آنندیزه سازی تیتانیوم&# 39 نسبتاً آسان است. در برخی از رسانه های اکسید کننده ، تحت تأثیر ولتاژ خارجی ، آند تیتانیوم می تواند یک فیلم اکسید ضخیم تشکیل دهد ، در نتیجه باعث بهبود مقاومت در برابر خوردگی ، مقاومت در برابر سایش و مقاومت در برابر آب و هوا می شود. الکترولیت آنودایز شده به طور کلی از محلول آبی H2SO4 ، H3PO4 و اسید آلی استفاده می کند.
3) اکسیداسیون اتمسفر: تیتانیوم می تواند یک فیلم اکسید غلیظ و غلیظ و قوی را در جو با دمای بالا تشکیل دهد ، که برای خوردگی جامع و خوردگی شکاف تیتانیوم مؤثر است و روش آن نسبتاً ساده است.
5. رنگ آمیزی
به منظور افزایش زیبایی شناسی پروتزهای تیتانیوم و جلوگیری از ادامه تغییر رنگ پروتزهای تیتانیوم در شرایط طبیعی ، می توان از نیترید شدن سطح ، اکسیداسیون جوی و روش های رنگ آمیزی سطح آندایزینگ برای ساخت سطح روشن یا زرد طلایی برای بهبود پروتز تیتانیوم زیبایی استفاده کرد. روش آنودایزینگ از اثر تداخل فیلم اکسید تیتانیوم بر روی نور برای ایجاد طبیعی رنگ استفاده می کند و می تواند با تغییر ولتاژ حمام ، رنگی رنگی را روی سطح تیتانیوم ایجاد کند.
6. سایر درمان سطح
1) سفت شدن سطح: به منظور بهبود عملکرد اتصال تیتانیوم و رزین روبرو ، سطح تیتانیوم باید سفت شود تا سطح اتصال آن افزایش یابد. ماسهبند شدن معمولاً در عمل بالینی مورد استفاده قرار می گیرد ، اما شن و ماسه سنگ باعث ایجاد آلودگی اکسید آلومینیوم در سطح تیتانیوم می شود. برای بدست آوردن اثر زبر خوب ، از اچالیک اسید استفاده می کنیم. ناهمواری سطح (Ra) می تواند پس از گلچین شدن برای 1h 30 0.30μm 1h به 1.50 برسد ، میزان اچ کردن برای 2h Ra برابر با 2.99 0.57μm است ، که بیش از دو برابر میزان شن و ماسه زدایی Ra (1.14 ± 1.42μm) است ، و استحکام اتصال آن افزایش می یابد 30٪
2) سطح مقاوم در برابر اکسیداسیون در دمای بالا: به منظور جلوگیری از اکسیداسیون سریع تیتانیوم در دماهای بالا ، ترکیبات سیلیکون تیتانیوم و ترکیبات آلومینیوم تیتانیوم روی سطح تیتانیوم تشکیل می شود که می تواند از اکسیداسیون تیتانیوم در دمای بالاتر از 700 درجه جلوگیری کند. ج این عمل سطح درمانی برای اکسیداسیون دمای بالای تیتانیوم بسیار مؤثر است. شاید سطح تیتانیوم با چنین ترکیباتی پوشیده شده باشد ، که برای ترکیب تیتانیوم و چینی مفید است و تحقیقات بعدی هنوز هم لازم است.
